Pagina laatst bijgewerkt op: 28 Jan 2016

Eerste Schotse spooktocht door Veere

Op zaterdag 31 oktober 2015 organiseerde de Stichting Veere-Schotland voor de eerste keer een Halloween-activiteit, namelijk een spooktocht door nachtelijk Veere, met een Schots tintje. Hier kwamen 30 dappere kinderen op af, vergezeld door -iets mindere dappere- ouders.

 

De kinderen moesten verzamelen bij de stenen beer, alwaar de Veerse heks Geertruid en de Schotse boekanier Red Legs Greaves de kinderen opwachtten. Op vijf locaties in duister Veere waren historische personages te vinden, voor de gelegenheid extra griezelig uitgedost. De locaties waren te vinden langs een looproute van verlichte pompoenen, Jack-o’Lanterns, voorzien van een Schotse vlag.

Elk personage vertelde een verhaal of liet de kinderen een opdracht uitvoeren. Bij elke vraag of goed uitgevoerde opdracht konden de kinderen een stempel op hun smikkelkaart verdienen, waarmee na afloop allerlei enge hapjes te verkrijgen waren. Bij de brug zat een waarzegster, die de kinderen de weg wees.

 

Red Legs Greaves bleek een erg bange piraat te zijn. Hij vroeg of de kinderen hem wilden helpen de schatkist te vinden, die achterin de donkere tunnel verstopt was. De kist zat vol met gouden (chocolade-)munten.

 

 

Een feeëriek verlicht pad leidde naar een schuur aan de Wijngaardstraat. Daar vertelde de geest van Ann Simson (‘Anneke Tanneke’), de vrouw van de 17de-eeuwse Schotse koopman Gillebert Balty, hoe het kwam dat zij, hoewel al 400 jaar geleden overleden, nog steeds als geest ronddoolde in en rond de Schotse Huizen. Tijdens de route lieten een mensgrote raaf en een pestdokter de kinderen af en toe behoorlijk schrikken.

 

 

 

Onder de toren van de Grote Kerk ijsbeerden drie monniken, al gebeden prevelend, met een kaars en bel in de hand. Op de achtergrond was gregoriaans gezang te horen. De dapperste kinderen die de lijkkist durfden te openen, kregen een stempeltje. In de kist lagen botten, een schedel (met een door LED-lampjes verlichte oogbal), een afgerukte (nep-)arm en glimwormen (die eetbaar waren). Een monnik begeleidde de kinderen door een heel donker straatje, de Oudewacht, naar het huisje van de Veerse heks Geertruid. Zij zat daar in een dampende ketel te roeren, onder het uitroepen van toverspreuken. De heks vertelde een verhaal, een legende over heksen die schepen in het Veerse Gat lieten vergaan en die zich soms manifetseerden als zwarte katten. Als opdracht moesten de kinderen in een pan met gekookte wormen en oogballen heksenobjecten opvissen; er zaten onder meer een versteend ei, een schelp, een babyvoetje, een heksenring, een diamant, een sleutel, een vissenbal en een munt in.

 

 

Tot slot leidde de spooktocht naar de cisterne, waar op het eerste gezicht niets te doen was. Totdat de kinderen boven hun hoofd een zacht ‘boeh’ hoorden. Boven in de cisterne zat de geest van Percy McDuff, een Schotse koopman, die zó rijk was dat hij nooit tevreden was. Toen hij het gerucht hoorde dat de ‘Schotse’ waterput vol met goud zou zitten, helde hij zó ver voorover dat hij erin duikelde en er in verdronk. De kinderen moesten munten in de put gooien om zijn geest te bevrijden. De spooktocht eindigde in het oude schaffershuis, waar Roodkapje de kinderen opwachtte met allerlei hapjes en drankjes. Roodkapje was op bezoek bij haar grootmoeder, die ziek in de bedstee lag. Dus ‘ssstttt, zachtjes, oma slaapt’… Maar, was dat oma wel?? Wat een grote oren… wat een grote neus…!! Als afsluiting kwamen alle enge figuren nog even langs, en Red Legs Greaves las het échte sprookje van Roodkapje voor. De waarzegster kwam om ca. 9 uur voorspellen dat het bedtijd was.  

Aan de verraste gezichtjes van de kinderen was goed af te lezen dat ze erg genoten; ze vonden het ‘griezelig én gezellig’. Zeker voor herhaling vatbaar!

 

Foto’s Theo van Waarden.    Klik op de foto's om ze groter te zien.